Noordwijk - IJmuiden - Noordwijk (14 december 2010)
 
Onderstaand een kort verslagje van Noordwijk- IJmuiden- Noordwijk (52 km) gereden afgelopen zondag.
(door Ronald de Jong)

Een nieuwe strandrace die dit jaar voor het eerst werd gehouden. Na mijn eigen goede prestatie in Scheveningen keek ik uit naar deze wedstrijd. Voor Sabine en Selmar, die beide ook van de partij waren een mooie kans om revanche te nemen op hun minder succesvolle race in Scheveningen.

Het starttijdstip in combinatie met de weersvoorspelling (fikse n/nw wind) hadden in de voorbereiding mijn wenkbrauwen al doen fronsen. Op het starttijdstip stond het water naar verwachting nog vrij hoog, verder opgestuwd door de NW wind. In Noordwijk bleek tijdens het inrijden dit vermoeden te kloppen. Er was nauwelijks strand en het stuk dat er was was boterzacht. In combinatie met de pittige wind (tegen op de heenweg) goed voor zeer zware omstandigheden. De keuze voor heeeel zachte banden was dan ook snel gemaakt. Met dank aan lage startnummers stonden Selmar en ik op de tweede rij. De dames hadden een apart startvak iets verder achter in het startveld.
Na een bliksemstart vloog Selmar als eerste het strand op en zelf zat ik ook goed voorin mee. Als snel kwam ik erachter dat mijn benen (nog) geen zin hadden in de zware omstandigheden en moest de besten laten gaan. Selmar moest hetzelfde ondervinden omdat hij toch wat teveel druk in zijn banden had en te diep wegzakte in het zeer zachte strand. Ook Sabine had het moeilijk en moest de eerste twee dames (ondersteund door hun mannelijke partners) laten gaan. Nadat de derde groep me had gepasseerd en ik Sabine achterop zag komen besloot ik te wachten en Sabine proberen te helpen de aansluiting te vinden bij de groep met de eerste twee dames. Mijn benen namen me die rust in dank af en al vrij snel voelde ik me goed genoeg om op kop te gaan sleuren. Sabine zag er goed uit in de groep, dus het beulswerk kon beginnen...
Na een forse aflossing op kop zag ik dat er nog 7 man in mijn wiel zaten van de oorspronkelijke groep, maar Sabine was verdwenen (na de finish begreep ik dat haar ketting was vastgelopen).
Aangezien de benen weer goed voelde besloten door te rijden. Van groep 4 kwamen we naar groep 3, met groep 3 met een aantal man door naar groep 2 en ook daaruit weg weten te rijden. De kopgroep van 7 man was inmiddels wel uit beeld.
Vlak voor het keerpunt werden we weer ingelopen door een grote groep, dus met een man of 20 op het keerpunt af. De strategie voor daarna was simpel: met wind in de rug 26km lang vol rammen. Met dit in het achterhoofd op volle snelheid het keerpunt genomen en de eerste kilometer met een snelheid van dik boven de 50 in het uur weggereden. Van de groep wist 1 iemand mij te volgen. Al snel zag ik Sabine met tegemoet komen, die inmiddels de aansluiting met de groep met de 2e dame had weten te maken en dankzij aanmoedigingen van Selmar, die ik niet veel later tegemoet reed, vol doorgereden.
Ondanks wind in de rug en met een op zich heerlijk zonnetje in het gezicht was het afzien op de weg terug. Al snel merkte ik dat mijn mede vluchter meer snelheid in de benen had, dus het was vooral aanklampen. Achter ons viel de grote groep ook steeds verder uit elkaar en werd het ieder voor zich.

De inspanningen werden uiteindelijk beloond met een 9e plaats. Gezien het zeer slechte begin een onverwacht goed resultaat. Sabine had ook duidelijk de goede benen gevonden en wist met een 32e plaats overall alsnog 2e dame te worden. Selmar heeft op de terugweg gevlogen en kwam vlak achter Sabine op de 33e plaats over de finish.

groet,

Ronald