Verslag door Ronald de Jong
(publicatiedatum: 15 november 2011)

Hoek van Holland – Den Helder 130 km/0 HM

Zondagmorgen 13 november gaat om 05.00 de wekker… Waarom? De eerste strandrace van het jaar staat op het programma en die is traditiegetrouw gelijk de langste en de deelnemers moeten dus zeer vroeg aan de start verschijnen. Dit jaar om 08.00.

Met goede moed en goede benen stond ik, samen met nog 700 bikers, klaar om te vertrekken. Doel was top 10. Ook Sabine stond, als titelverdedigster, aan de start. Opvallend was het zeer grote aantal 29er bikes aan de start. Logisch, want zeker in het mulle zand rollen de grote wielen makkelijker.

De omstandigheden waren redelijk, het was droog en zonnig en er stond een niet al te harde wind schuin tegen. Toch zou het een zeer zware wedstrijd zou worden, want het strand was heel zacht en dus zwaar om te rijden.

Direct na de start vormde zich een grote groep van zo’n 80 bikers, met daarin ook de beste dames, waaronder Sabine. Op weg naar het eerste echt zware stuk, de “ zandmotor” (een stuk nieuw opgespoten strand ter hoogte van Ter Heijde waar biken vrijwel onmogelijk is) werd niet echt hard doorgereden, dus het was redelijk eenvoudig om mezelf voorin te handhaven. Ook Sabine bleef keurig voor in de eerste groep.
De laatste kilometer richting zandmotor werd harder doorgetrokken en dunde de groep uit.
De organisatie had besloten ons langs de duinrand te sturen, dus een zware fiets, kluun en looppartij van de vloedlijn naar de rand van de duinen was het gevolg. Op dat moment was gelijk duidelijk wie wel of geen goede benen had. Een groepje van 4 renners nam afstand van de rest en ik vond mezelf terug in een tweede groep die uit een man of 20 bestond. Slechts een klein deel van de groep wilde ook daadwerkelijk draaien, dus het wachten was op het volgende stuk zwaar strand om de groep uit te kunnen dunnen.
Vlak voor de sluizen van Katwijk was het zover en werd vol gas gegeven. Op het tandvlees kon ik mee en was na de omronding van de sluizen samen met 5 anderen los van de rest van de groep. Geheel volgens wens zat ik op dat moment in de top tien van de wedstrijd. Helaas had ik blijkbaar mijn achterband lek gereden op de stenen bij de sluis, want nog geen kilometer na de sluizen van Katwijk stond ik met een lege band stil op het strand. Het wisselen van de band ging met mijn koude vingers, het zand en zout voor geen meter en pas nadat Sabine voorbij was gekomen en me haar pomp had gegeven kreeg ik eindelijk wat lucht in mijn band. Mijn hoop op een goed klassement was daarmee vervlogen dus dacht mezelf nog nuttig te kunnen maken voor Sabine, die op een 2e plaats reed in de dames wedstrijd.
Na een lange inhaalrace waarbij ik in mijn eentje van groep naar groep reed, sloot ik zo’n 10 kilometer voor IJmuiden aan bij Sabine en niet veel later vonden we de aansluiting bij een groep. Helaas was het niet mijn dag en in de haven van IJmuiden reed ik opnieuw lek. Gelukkig stond daar ook mijn moeder om bidons aan te geven dus na een wandeling weer een nieuwe band gemonteerd. Getwijfeld om te stoppen, maar toch opgestapt omdat ik wellicht nog wat voor Sabine kon betekenen.
Dit was niet het geval, want die had het gas goed opengedraaid en kwam na een tijd van 5u 50 min als tweede vrouw over de finish. Drie minuten later kwam ik uiteindelijk als 97e over de finish. Winnaar werd Bram Rood die in een tijd van 4u 43 min de 130 km wist af te leggen.

Aanstaande zaterdag staat Scheveningen-Noordwijk-Scheveningen op het programma. Hopelijk dan meer geluk!