Strandrace Scheveningen-Noordwijk-Scheveningen
(publicatiedatum 22-11-11)
Tekst: Ronald de Jong

Scheveningen-Noordwijk-Scheveningen 38 km

Zaterdagmorgen 19 november is het zover, onze “thuiswesdtrijd” staat op het programma. Van Scheveningen naar Noordwijk en weer terug. Hoewel maar 38 kilometer is op voorhand al duidelijk dat het geen lichte wedstrijd zal worden. Het strand ligt er al slecht bij, maar om het nog iets zwaarder te maken heeft de organisatie besloten om met vloed te starten…

Sabine en ik staan om iets voor 11.00 samen met 800 andere bikers klaar voor vertrek. Sabine wil na haar kapotte band van vorig jaar laten zien dat ze ook hier podium kan rijden en ik wil na een mislukte Hoek van Holland-Den Helder laten zienm dat de benen echt goed zijn. De start is vanaf het mulle deel van het strand, dus tenzij je eerste rij staat (en dat staan we niet) zit er niks anders op dan te rennen tot aan de vloedlijn.

Direct na de start is er een groepje van 4 man weg. Ik kom daarachter in een groepje van 7 man terecht waar bijna iedereen wil draaien. Het strand is volgens verwachting zeer zwaar en regelmatig rijden we door kniediep water. De snelheden liggen dus niet hoog, maar we lopen langzaam uit op de groep achter ons en pikken nog een paar eenlingen op die voor ons reden. De groep valt een paar keer uit elkaar, maar alles blijft tot en met het keerpunt bij Noordwijk bij elkaar. Dat de 29er het goed doet blijkt ook nu weer, want in het groepje ben ik de enige die op een 26er rijdt.

Vrij snel na het keerpunt bij Noordwijk hoor ik een schreeuw en zie ik Sabine als eerste dame aan komen rijden. Echt veel tijd om er bij stil te staan heb ik niet, want met weinig strand, vissers aan de vloedlijn en fietsers die op je afkomen is het goed opletten geblazen! Dat strandracen een sport op zich is bewijst HenkJaap Moorlag. Een absolute topper op de mtb, maar die heeft het nu toch zwaar, totdat we bij Noordwijk van het strand heuvelop de duinen in moeten en hij simpel bij de rest van de groep wegrijdt. Wat een verschil!
Over het asfalt bij de duinen sluit iedereen weer aan en de groep gaat weer in zijn geheel richting Scheveningen. Op het laatste stuk asfalt probeer ik op kop van de groep te komen, zodat ik als eerste de dam van Katwijk kan afrijden het mulle zand weer in. Dit is altijd een stuk waar valpartijen op de loer liggen en die ben ik liever voor. De snelheid is dusdanig hoog (ongeveer 40 per uur) dat ik er simpelweg niet in slaag om met mijn zachte banden op het bochtige stuk asfalt helemaal op kop te komen. Als derde van de groep schiet ik de dijk af en rij met een flinke vaart dor het mulle zand. Helaas valt de biker voor me en klap ik er bovenop. Snel weer de fiets pakken en erop springen is het eerste wat je denkt, maar moest eerst weer mijn stuur (enigszins) rechtzetten. Ondanks de valpartij en verschillende uitlooppogingen blijft de groep tot Scheveningen bij elkaar.

De beslissing zal vallen in het laatste stuk mulle zand van de vloedlijn naar de finish op de boulevard. De laatste paar kilometer rijdt iedereen dan ook op reserve.
Volle vaart het mulle zand in weet ik goed tempo te houden en hoef als laatste van mijn fiets. Als ik er vervolgens ook weer als eerste in slaag om op de fiets te springen kan ik zelfs wegrijden bij de rest van de groep en de zesde plek veilig stellen in een tijd van 1u 22 min. Een paar minuten later komt Sabine als eerste dame de boulevard oprijden.
Kortom een goede dag voor ons!

Winnaar werd Ramses Bekkenk voor Bram Rood in een tijd van 1u.14 minuten.

Sabine is na twee strandraces met een eerste en tweede plek weer met een tevreden gevoel terug naar Milaan en ik kijk uit naar Noordwijk-IJmuiden-Noordwijk die op 11 december zal worden verreden.